انتصاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای(مد ظله العالی) ؛آغاز عصری برای بازساماندهی مقاومت هوشمند و حرکت به سوی تمدن نوین اسلامی
انتصاب آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای در منصب رهبری معظم انقلاب اسلامی و جایگاه رفیع ولایت، رویدادی است که باید در بستری وسیعتر، یعنی عرصهی رویارویی تمدنی اسلام با نظام سلطهی جهانی، تبیین گردد. این رویارویی، در دهههای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بهویژه در قالب چالشهای مستمر با ایالات متحده آمریکا، تجسم یافته است. تحلیل این چالشها، نشان میدهد که جنگ با آمریکا، نه پایانبخش، بلکه زمینهساز ظهور ظرفیتهای جدیدی در گفتمان انقلاب اسلامی و رهبری آن خواهد بود. بررسی این گفتمان منتج به نتایح این جنگ را بر ساختار داخلی، منطقهی غرب آسیا، و هندسهی قدرت بینالمللی در دورهی جدید رهبری، خواهد شد. جنگ با آمریکا، نه صرفاً نزاعی سیاسی و نظامی، بلکه نبردی تمدنی و معرفتی است که در آن، روح مقاومت ملت ایران و عمق آموزههای ولایت فقیه، نقش کلیدی در آیندهی منطقه و جهان اسلام ایفا خواهد کرد. این رهبری، با تکیه بر سرمایههای ایمانی و جهادی، در پی گذار از مقاومت دفاعی به مقاومت فعال تمدنی و تبدیل ایران به الگویی مستقل در عرصههای اقتصادی، فرهنگی و بینالمللی است.
نبرد جمهوری اسلامی ایران با ایالات متحده آمریکا، فراتر از مناقشات سیاسی و اقتصادی، نزاعی عمیق در سطح ایدئولوژی و جهانبینی است. همانگونه که در آیه شریفهی «الذین کفروا یقاتلون فی سبیل الطاغوت والذین آمنوا یقاتلون فی سبیل الله» (نساء: ۷۶) آمده است، این درگیری، جدال میان جبههی توحید و جبههی طاغوت، میان نظام عدل اسلامی و نظام سلطهی جهانی است. تجربهی سالهای پس از انقلاب، نشان داده است که استکبار جهانی، با ابزارهای گوناگون از محاصرهی اقتصادی و عملیات روانی گرفته تا تهدید نظامی، در پی تضعیف روح مقاومت و انزوای گفتمان ولایت فقیه بوده است. اما زعیم شهید حضرت آیت الله خامنه ای(ره) و معظم انقلاب(مدظلع العالی)، با درک عمیق از این ماهیت، این نبرد را فرصتی برای اثبات حقانیت اسلام ناب و ظرفیتهای تمدنی آن تلقی میکنند.
در شرایطی که نظام سلطهی جهانی، بهویژه آمریکا، با بحرانهای عمیق اقتصادی، سیاسی و اخلاقی دست به گریبان است، دوران جدید رهبری، فرصتی برای گذار از مقاومت دفاعی به مقاومت فعال تمدنی فراهم میآورد. این گذار، به معنای حفظ مواضع دفاعی در برابر تحریمها و تهدیدها، و در عین حال، حرکت فعال به سمت ساختن الگوی مستقل اقتصادی، فرهنگی و سیاسی بر پایهی آموزههای اسلامی است.
فشارهای آمریکا، روح جهاد و همبستگی ملی را در ایران تقویت کرده است. رهبر معظم انقلاب، با تکیه بر این سرمایهی انسانی، بر وحدت حول محور ایمان تأکید خواهند ورزید و مسیر اقتصاد مقاومتیِ عقلانی را که ریشه در قطع وابستگی به بیگانگان دارد به عنوان راهبرد اصلی پیگیری خواهند نمود.
جنگ با آمریکا، موجب همبستگی بیشتر محور مقاومت شده است. لبنان، عراق، یمن و فلسطین، با پیوند معنوی با ایران، بخشی از یک ارادهی واحد در برابر سلطه شدهاند. در دورهی جدید رهبری، این محور نه تنها از راه نظامی، بلکه از مسیر فرهنگی و گفتمانی نیز تقویت خواهد شد تا به شبکهی تمدنی عدالتخواهان تبدیل گردد.
تضعیف هژمونی آمریکا، فرصتی تاریخی برای طرح گفتمان نوین اسلام در عرصهی جهانی ایجاد کرده است. رهبر معظم انقلاب با رویکرد تعامل مؤمنانه و عقلانیت قرآنی، نظام جهانی را به چالش اخلاقی کشیده و چهرهی جدیدی از اسلام را به دنیا معرفی خواهند کرد، ایمانی که در عین استقلال، به دنبال عدالت جهانی است.
نبرد با آمریکا، بخشی جداییناپذیر از حافظهی مذهبی و حماسی ملت ایران شده است. شهادت سرداران جبههی مقاومت، ایستادگی ملت در برابر تحریمها، و مقاومت نیروهای بیدار در منطقه، همگی سرمایههای معنوی رهبری آیندهاند. همانگونه که پیامبر اکرم(ص) در نبرد بدر و احد، عزت اسلام را با مقاومت در برابر دشمن تثبیت کرد، امروز نیز جمهوری اسلامی با ایستادگی در برابر استکبار، شرف امت اسلامی را پاس داشته است. رهبر معظم انقلاب، وارث این عزت و سربلندی بوده و خواهند توانست آن را از سطح مقاومت صرف به عرصهی تحول فرهنگی و تمدنی جهانی ارتقاء دهند.
درک رهبری نوین در جمهوری اسلامی، بدون لحاظ کردن واقعیت جنگ با آمریکا ناقص خواهد بود. این جنگ، اگرچه دشوار و طولانی، اما از منظر الهی، زمینهساز تحقق وعدهی الهی «و نرید أن نمنّ علی الذین استضعفوا فی الأرض و نجعلهم أئمة و نجعلهم الوارثین» است. دوران رهبری جدید، عصری برای بازساماندهی مقاومت هوشمند و حرکت به سوی تمدن نوین اسلامی خواهد بود؛ تمدنی که بر پایهی ایمان، عقلانیت، عدالت و عزت بنا شده و چشمانداز آیندهی روشنتری را برای جهان اسلام ترسیم میکند. این رهبری، با پیوند میان جهاد، عقلانیت، و امید، ایران را به کانون تحولی معنوی و تمدنی در قرن حاضر تبدیل خواهد ساخت.
غفور کریمی-تحلیگر مسائل سیاسی
